15, 16, 17. Nityas

Verse 15, 16, 17

Sabdha sparshau roopam rasa gandhau ceti bhoota sookshmaani

Vyaapakamaadyam vyaapyam toottaramevam kramena panchadasa

Panchadasaakshara roopa nityaa caishaa hi bhautika abhimathaa

Nitya: sabdhaadi guna prabheda binnaasta sthaanayaa vyaaptaa:

Nityaastithya aakaaraastithayascha sivasakti samarasaakaaraa:

Divasamishaamayaasthaa: sreevarnaastepi taddvayee roopa:

“Sound, touch, form, taste, smell are the subtle bhoota.  Of these, each is a producer (vyapaka) of that which follows (vyapya) and thus taking them all in their order there are fifteen properties (guna). 

The nitya who are present in the 15 forms are the deities of the elements (bhauthikam).  They are present as distinguished qualities of sabdha and so on.  They are the union of Siva and Sakti (samarasa).

The Nitya (Tripura) who is (the mantra) of fifteen letters is known as “She who appears in the bhuta).  She is surrounded by fifteen nityas who are distinguished by different properties of sound and so forth. They are the fifteen letters of the Srimantra.

Commentary:

The fifteen nityas represent the fifteen lunar days (Tithyaakaara). The lunar days are again, the union (samarasa) of Siva and Sakti.  They consist of days and nights.  They are the 15 letters in the panchadasi mantra and have the double nature of prakasha and vimarsha

Devi is worshiped in her bauthika state when she is considered as the subtle qualities of the elements.  

The nityas are modifications of Lalitha with the three gunas and five elements.  Hence, there are 15 nityas.  The full circle of nityas correspond to the15 phases of the waxing moon and to 21600 breaths in a day and night.  Thus they are the Kalachara or wheel of time as well as thithi chakra.  Hence, they are associated with time and space. The sixteenth kala is the sadakhya which is one with Lalitha.  Each nitya has specific number of arms (rays) and the total is 108. 

Nityas are the vowels of the Sanskrit alphabet. The number of tattva (36) multiplied by 16 nityas give the number of letters, 576.  Multiples of this number give the number of years in each eon.  Thus the circle of matrika and nitya are identical with zodiac as well as mantra.

The nityas are also identified with different stages of consciousness, with Lalitha being the continuum of consciousness and the 17^th kala beyond all these, being the Absolute.

சப்த ஸ்பர்ஷு ரூபம் ரச கந்தௌ செடி பூத சூக்ஷ்மாணி

வியாபகமாத்யம் வ்யாப்யம் தூதரமேயம் க்ரமேண பஞ்சதசா

பஞ்ச தசாக்ஷர ரூப நித்யா சைஷா ஹி பௌதிக அபிமதா:

நித்ய: சப்தாதி குண ப்ரபேத பின்னாஸ்த ஸ்தானயா வ்யாப்தா:

நித்யாஸ்தித்ய ஆகாரஸ்தித யஸ்ச சிவசக்தி சமரச ஆகார:

திவசமிஷாமயாஸ்தா: ஸ்ரீ வர்ணாஸ்தேபி தத்வயீ ரூப:

சப்தம் ஸ்பர்சம், ரசம் ரூபம் கந்தம் ஆகியவை பூதங்களின் சூட்சுமங்கள்.  அவற்றில் ஒன்று மற்றொன்றுக்குத் தோற்றுவாயாக உள்ளது.  இவ்வாறு அவை மொத்தம் பதினைந்து குணங்களைக் கொண்டவையாக உள்ளன,

நித்யாக்கள் எனப்படும் பதினைந்து தேவதைகள் இந்த குணங்களைக் குறிக்கின்றனர்.  அவர்கள் சிவசக்திகளின் சமரசத்தால் தோன்றியவர்கள்.  நித்யாக்கள் பதினைந்து எழுத்துக்களைக் கொண்ட ஸ்ரீமந்திரமாக இருக்கின்றனர்.

விளக்கவுரை:

பதினைந்து நித்யாக்கள் சந்திரனின் பதினைந்து திதிக்களாக உள்ளனர்.  இந்த திதிகள் இரவும் பகலும் சேர்ந்தவையாக அவ்வாறு பிரகாச விமர்சங்களைக் கொண்டவையாக உள்ளனர். அவர்கள் லலிதாம்பிகையின் பதினைந்து அம்சங்கள். முக்குணங்களான சத்துவம் ரஜஸ் தமஸ் மற்றும் ஐம்பூதங்கள் ஆகியவற்றைக் குறிப்பவர்களாக அவர்கள் பதினைந்து என்ற எண்ணிக்கையில் உள்ளனர்.  பதினாறாவதாக இருப்பது லலிதா, அவளே இந்த பதினைந்து நித்தியாக்களை உள்ளடக்கியவள்.  பதினேழாவது கலையாக இருப்பது உச்ச இறைமை.  நித்யாக்கள் பிரகாச விமர்சங்களைக் குறிப்பவர்களாக, இரவும் பகலும் சேர்ந்தவர்களாக உள்ளனர்.  அவ்வாறு அவர்கள் காலத்தைக் குறிப்பவர்களாக காலச் சக்கரமாக உள்ளனர். 

நித்யாக்கள் சிவசக்தி ஐக்கியத்தின் உருவுகள்.  அவர்கள் ஸ்ரீ மந்திரமான பஞ்சதசாக்ஷரிமந்திரத்தைக் குறிக்கின்றனர்.   நித்யாக்கள் மூவித உணர்வு நிலைகளாக விழிப்பு, கனவு, ஆழுறக்கம் என்ற மூன்றாக இருக்கின்றனர்.  லலிதா, நான்காவது நிலையான துரியமாக இருக்கிறாள்.

நித்யாக்கள் ஒருவர் ஒரு நாளில் (பகல் இரவு இரண்டும் சேர்ந்து) விடும் சுவாசங்களாக 21600 ஐக் குறிக்கின்றனர்.  அவர்கள் சம்ஸ்கிருத உயிரெழுத்துக்களான பதினாறைக் குறிக்கின்றனர்.  முப்பத்தாறு தத்துவங்கள் பதினாறு நித்யாக்களுடன் சேர்ந்தால் மொத்தம் 576 என்ற எண் வருகிறது.  இந்த எண்ணின் பெருக்குக்கள் ஒரு யுகத்தின் நாட்களைக் குறிக்கின்றன.  இவ்வாறு நித்யாக்கள் காலம், இடம், உணர்வு, மந்திரம் என்பவர்களாக இருக்கின்றனர். 

ஒவ்வொரு நித்தியாவும் குறிப்பட்ட எண்ணிக்கைகளின் கைகள் அல்லது கதிர்களைக் கொண்டுள்ளனர்.  இவ்வாறு அவர்கள் மொத்தம் 108 எண்ணிக்கையில் கதிர்களைக் கொண்டுள்ளனர்.

13, 14. Knower, knowledge and Known. She is the three lights, seats, linga and matrika

Verse 13 and 14

Maataa maanam meyam bindu traya binna bija rupini

Dhaama traya peetha traya sakthi traya bheda bahaavitaanyapi ca

Teshu kramena lingatritayam tadvacca maatrikaa tritayam

Ittham tritayapuri yaa turiyaa peethaadi bhedini vidya

“The pramata (knower), pramana (knowledge) and prameyam (object of knowledge) are the three bindu and forms of the bija. They are known by three lights, three peeta or seats and three shakti by which the bindu is known

In their order, they are present as the three lingas as well as three matrikas. She who is the three-fold body is the vidya (devi), who is the fourth peeta (turiya peeta) and the root of all differentiations.

Commentary

In the context of Srividya pramata is the Isvara, pramana is the vidya and prameya is Mahatripurasundai. The knower, known and knowledge are the three bindus white, red and union of the two or the misra bindu. The bijam is the nirvana bija which is the collectivity of all the three bija.

The three lights are the sun, moon and fire. The three bija are vagbhava, kamakala and sakti

Three peeta re Kamagiri, poornashaila and jalandhara. Three sakthis are iccha, kriya and jnana

.

All these three are Mahatripurasundari’s body. She is in the fourth state, turiya which is the root of all these three differentiates.

மாதா மாணம் மேயம் பிந்து த்ரய பின்ன பீஜ ரூபிணி

தாம த்ரய பீடத் த்ரய சக்தி த்ரய பேத பஹாவிதான்ய அபி ச

தேஷு க்ரமேண லிங்கத்ரய தத் வாச மாத்ரிகா த்ரிதயம்

இத்தம் த்ரிதய புரி யா துரியா பீடாதி பேதிநீ வித்யா

“ப்ரமாதா(அறிபவன்), பிரமாணம் (அறிவு) மற்றும் ப்ரமேயம் என்பவை மூன்று பிந்துக்கள் அவை மூன்று பீஜங்களாக இருக்கின்றன. அவை மூன்று ஒளிகள், மூன்று பீடங்கள், மூன்று சக்திகள் என்று உள்ளன,

அவை தமது வரிசையில் மூன்று லிங்கங்கள் மூன்று மாத்ருகா என்று இருக்கின்றன. இவ்வாறு மூன்று வித உடல்களாக இருக்கும் அவள் (தேவி) நான்காவது பீடமாக (துரியம்) எல்லா வேறுபாடுகளுக்கும் வேராக இருக்கிறாள்.

ஸ்ரீவித்யா சம்பிரதாயத்தில் ப்ரமாதா, ஈஸ்வரன். பிரமாணம் வித்யா, ப்ரமேயம் மகாத்ரிபுரசுந்தரி. மூன்று பிந்துக்கள் இந்த மூன்றும், அவை வெள்ளை, சிவப்பு இரண்டும் கலந்த மிஸ்ர பிந்து என்று மூன்றாகும். இவை மூன்றும் ஒன்றாக மூன்று பீஜங்களாக இருக்கின்றன. இந்த மூன்று பீஜங்களும் சேர்ந்தது நிர்வாண பீஜம் எனப்படுகிறது.

மூன்று ஒளிகள் சூரியன், சந்திரன், அக்னி, மூன்று பீஜங்கள் வாக்பாவ, காமகலா மற்றும் சக்தி பீஜங்கள். மூன்று பீடங்கள் காமகிரி பூர்ணசைலம் மற்றும் ஜாலந்தரம். மூன்று சக்திகள் இச்சா கிரியா மற்றும் ஞானம்.

இவையனைத்தும் தேவியின் மூவித உடல்களாக இருக்கின்றன. அவள் நான்காவது பீடமான துரியமாக இருக்கிறாள்.

இங்கு மூன்று பீடங்கள் என்பது விழிப்பு நிலை, கனவு நிலை ஆழுறக்கம் என்றும் கொள்ளலாம்.

12. Word, its meaning and the universe

Verse 12

Vaak arthau nitya yutau parasaparam sivasaktimayaavetau

Srishti sthithi laya bedau tridhaa vibhaktau tribheeja roopena

“word and its meaning are always united.  They are Siva and Sakthi engaged in the action of maya or the three actions-creation, sustenance and dissolution. It is present as three types of modifications and as the three bija”

Vak or word is in the form of varna, pada and mantra.  Artha or meaning is kalaa, tattva and bhuvana.  The six, varna, pada, mantra, kalaa, tattva and bhuvana are called the six adhvas.  The world is made up of these six adhvas. Thus among the six adhvas three are siva and three are sakthi.  They remain united at all times thus creating the universes.  The vak and artha undergo three fold changes during creation, sustenance and dissolution.

The three acts of creation, sustenance and dissolution of vak and artha (and of universe) occur within the soul.

The prakasa and vimarsa, when united, are divided into three bija.  They are vaagbhava, kamaraja and sakti bija. Vamakesvari is the sakti in vaagbhava bija. She is the jnana sakti and moksha rupini or the granter of liberation.  Kama-kala is in the Kamaraja bija which s the kriya sakthi and has the kama rupa or generator of desire.  Iccha which is Parasakti is in the sakti bija and is siva rupini the granter of dharma, dharmaprada.

“வாக் அர்த்தௌ நித்ய பரஸ்பரம் சிவசக்திமாயாவேதௌ

ஸ்ருஷ்டி ஸ்திதி லய பேதௌ த்ரிதா விபக்தௌ த்ரி பீஜ ரூபேண”

“சொல்லும் அதன் பொருளும் எப்போதும் ஒன்றாக இருப்பன. அவை மாயையின் செயல்களான படைத்தல், காத்தல், லயமடைதல் என்ற முத்தொழில்களைப் புரியும் சிவசக்திகள்.  அவை மூவித மாற்றங்களாகவும் மூன்று பீஜங்கலாகவும் இருக்கின்றன.”

சொல் என்பது வர்ணம், பதம், மந்த்ரம் என்ற மூன்றாக இருக்கிறது.  அதன் பொருள், கலை, தத்துவம் மற்றும் புவனம் என்ற மூன்றாக இருக்கின்றது.  இந்த ஆறும் அத்வாக்கள் எனப்படுகின்றன.  இந்த ஆறும் ஐக்கியமடைந்து பிரபஞ்சமாகப் பரிணமிக்கின்றன.  இவ்வாறு ஆறு அத்வாக்களில் மூன்று பிரகாசமாகவும் மூன்று விமர்சமாகவும் இருக்கின்றன.  

வாக்கும் அர்த்தமும் முத்தொழில்களின்போது மூவித மாற்றங்களை அடைகின்றன.

வாக்கும் அதன் பொருளும் (அவ்வாறு பிரபஞ்சமும்) ஆத்மாவினுள் தோன்றி, நின்று, மறைகின்றன.

பிரகாசமும் விமர்சமும் ஐக்கியமடையும்போது மூன்று பீஜங்களாக பரிணமிக்கின்றன.  அவை வாக்பாவ பீஜம், காமராஜ பீஜம் மற்றும் சக்தி பீஜம். வாக்பாவ பீசத்தின் சக்தி வாமகேச்வரி. அவள் ஞான சக்தி, மோக்ஷ ரூபிணி.  காம பீசத்தின் சக்தி கிரியா சக்தி, காமத்தை, ஆசையைத் தோற்றுவிப்பவள்.   சக்தி பீசத்தின் சக்தி இச்சா சக்தி அல்லது பராசக்தி.  அவள் சிவரூபிணி, தர்மப்ரதா.

11. Mantra and Devata are inseparable

Verse 11

Bindudvitayam yadvad bhedaviheenam parasparam tadvat

Vidyaa devatayo: api na bhedalesosti vedyavedakaya:

“Just as how the two bindus are indistinguishable and inseparable the vidya, the indicator (vedaka) and Devata, the indicated (vedya) are also indistinguishable and inseparable.”

The two bindus are white and red, prakasha and vimarsha, Siva and Sakti.  Vidya means Mantra, the knowledge about Devata the object.  The mantra referred to here is the 15 lettered pancha dasakshari.  The devata is Mahatripurasundari.  Thus the mantra and the devata are indistinguishable.

பிந்து த்விதயம் யத்வத் பேத விஹீனம் பரஸ்பரம் தத்வத்

வித்யா தேவதையோ: அபி ந பேதலேசோஸ்தி வேத்ய வேதகய:

“எவ்வாறு இரு பிந்துக்களும் வேறுபாடற்று பிரிக்க முடியாதவையாக இருக்கின்றனவோ அதே போல் வித்யா அல்லது அறிவும், வேதகா அல்லது அதனால் சுட்டிக்காட்டப்படும் தேவதையும் ஒன்றாக பிரிக்க முடியாதவையாக இருக்கின்றன.”

இரு பிந்துக்கள் வெள்ளை (சிவா, பிரகாசம்), சிவப்பு (சக்தி, விமர்சம்).  வித்யா என்று இங்கு குறிப்பிடப்படுவது பதினைந்து எழுத்து பஞ்ச தசாக்ஷரி மந்திரம்.  வேதகா என்பது மகாதிரிபுரசுந்தரி. இவ்வாறு தேவதையும் அதன் மந்திரமும் ஒன்றாக பிரிக்க முடியாதனவாக இருக்கின்றன.

10. There is no difference between the white and red bindu as far as action is concerned

Verse 10

Atha vishadaad api bindu: gaganaanila vahni vaari bhoomijani:

Etatat panchaka vikrutir jagadidamanvaadya jaandaparyantam

“The white bindu (vishada) is also the origin of five elements, space, fire, air, water and earth.  The universe, from the most minute to the hiranyagarba consists of these five modifications.”

This verse tells us that about the sameness of the red and white bindu as they are inseparable.

“அத விசதாத் அபி பிந்து: ககனானில வன்னி வாரி பூமிஜனி:

எததத் பஞ்ச விக்ருதி: ஜகதிதமனயவாத்ய ஜாந்த பர்யந்தம்.”    

“வெள்ளை பிந்துவும் ஐம்பூதங்களுக்கு மூலம், அதிலிருந்து பூமி, நீர், தீ, காற்று மற்றும் ஆகாயம் தோன்றின.  இந்த உலகில் உள்ள மிகச் சிறிய வஸ்துவிலிருந்து மிகப்பெரிய ஹிரண்யகர்ப்பம் வரை இந்த ஐவித மாறுபாடுகளால் ஆனவைதான்.”

வெள்ளை பிந்துவுக்கும் சிவப்பு பிந்துவுக்கும் செயல்பாடில் எவ்வித வேற்றுமையும் இல்லை என்று இப்பாடல் கூறுகிறது.  ஏனெனில் அவை இரண்டு பிரிக்க முடியாதவையாக இருக்கின்றன.

9. Manifestation

Verse 9

Sphutitaadhara unaad bindu: naada brahma ankuro ravo vyakta:

Tasmaadh gagana sameerana dahanodaka bhoomi varna sambhooti:

“From the red bindu about to create arose the sound (rava:), which is the sprout (ankura), nadha brahman.  From that sound came the elements including the earth.”

This verse describes the emerging of the universe from the primordial bindu as well the manifestation of the devata, mantra and chakra.

The red bindu is said to be swelling or pregnanat (sphutitha) as it contains within it all the principles in their potential state.  So the distinction of the principles occurred first which were contained in the primary bindhu before manifestation.

From the bindhu that contains everything within, arose the nadha.  This refers to the sound varieties.  The bindhu pregnant will all the sounds is in the para state. When it manifests it reaches the pashyanthi state which is followed by madhyama and vaikari.  As the pashyanthi state never disappears it is called anahata.  This sound is the origin of the five elements and the letters that begin with a and end with ksha.

Thus, the order of creation is vyoma, bindhu, nadha and from nadha-bindu the manifested universe.

“ஸ்புடிதாதர உன்னாத் பிந்து: நாத பிரம்மா அங்கூரோ ரவோ வ்யக்த:

தஸ்மாத் ககன சமீரண தஹநோதாக பூமி வர்ண சம்பூதி:”

“சிவப்பு நிறமான பிந்துவிலிருந்து சப்தம் (ரவ:) எழுந்துது.  அதுவே முளை, நாத பிரம்மன்.  அந்த சப்தத்திலிருந்து உலகம் முதலான தத்துவங்கள் வெளிப்பட்டன.”

பிந்துவிலிருந்து பிரபஞ்சம் எவ்வாறு தோன்றியது என்பதையும் பிந்துவிலிருந்து தேவதா, மந்த்ரம், சக்ரம் ஆகியவை தோன்றின என்பதையும் இப்பாடல் விளக்குகிறது.

சிவப்பு நிற பிந்து சூல்கொண்டது (ஸ்புடிதா) என்று குறிப்பிடப்படுகிறது ஏனெனில் அதன் உள் எல்லா தத்துவங்களும் விதை நிலையில் இருக்கின்றன.  அதுவே உலகத்துக்கு முளையாக இருக்கிறது. 

இந்த பிந்துவிலிருந்து நாதம் எழுந்தது.  பிந்துவில் இருப்பது சப்தத்தின் பரா நிலை.  அது வெளிப்படும்போது தோன்றுவது பஷ்யந்தி.  இந்த சப்தம் எப்போதும் மறையாததால் அனாஹதம் எனப்படுகிறது.  இந்த சப்தத்திலிருந்து ஐம்பூதங்களும் எல்லா எழுத்துக்களும் (அ முதல் க்ஷ வரை) தோன்றுகின்றன.

இவ்வாறு சிருஷ்டி என்பது வியோமா, பிந்து, நாதம், நாத-பிந்து, உலகம் என்ற முறையில் நடைபெறுகிறது.

8. One who knows this will become Mahatripurasundari

Verse 8

Iti kaamakala vidyaa devicakra kramaatmikaa seyam

Viditaa ena sa mukto bhavati mahaatripurasundaree rupa:

“This is the vidya of Kamakala which deals with the sequence of Devi’s chakra. One who knows this becomes liberated, he attains the form of Mahatripurasundari”

Commentary:

It is interesting that Punyanandha says that the aspirant becomes Mahatripurasundai.  It is like the statement the one who knows brahman becomes brahman. 

இதி காமகலா வித்யா தேவி சக்ரம் க்ரமாத்மிகா சேயம்

விதிதா ஏன ச முக்தோ பவதி மகாத்ரிபுரசுந்தரி ரூப:

“இதுவே காமகலா வித்யா, தேவி சக்ர க்ரமத்தை விளக்குவது.  இதை அறிந்தவர் முக்தியடைகிறார், மகாத்ரிபுர சுந்தரியின்ரூபத்தை அடைகிறார்.”

இதை அறிபவர் தேவியின் உருவத்தைப் பெறுவார் என்று புண்யானந்தர் கூறுகிறார்.  பிரம்மத்தை அறிபவர் பிரம்மமாகவே ஆகிறார் என்பதைப் போல உள்ளது.

verse 6 and 7. Form of Mahatripurasundari

Verses 6 and 7

Sitashonabindu yugalam vivikta sivasakti samkuchatprasaram

Vaagartha Srishti hetu: paraspara anupravishta vispashtam

Bindu: ahamkaaraatmaa raviretan mithuna samarasa aakaara:

Kaama: kamaneeyatayaa kalaa ca dahanenduvigrahau bindu.

“The two bindus, white and red, the Siva and Sakti who, in their secret mutual enjoyment are now expanding and contracting.  They are the cause of the creation of the word (vak) and meaning (artha), now entering and now separating from one another. 

Bindu which is ahamkara is the sun which is the union of these two bindus.  The Sun is kama because of desirableness and kalaa is the two bindus which are moon and Fire.

Commentary:

The bindu which is white is Siva and the red is Sakthi.  They are known as Kama Kamesvari, the divine Husband and Wife. They enter each other with mutual cooperation.  This is the great secret.  Thus consciousness enters the potentiality of everything and vice versa.  This union results in the manifested universe.  Thus, the universe is nothing but the product of this union.  When the vimarsha sakthi enters the prakashamaya bindu then a misra bindu or a seed from the union is formed and it is ready for action.  From that bindu emerges the nada sakthi, the womb of all the principles, the energy, and the seed form.  Thus the prakasha and vimarsha form the body as Aham

The Sun is thus the misra bindu.  Siva is the Kama or the one desired.  Kala is the vimarsa sakti.  She is present as the fire and moon.  The fire remains with the sun in the day (as sun is seen) and the sun remains with the fire (heat) in the evening when the sun is not seen.  Similarly sun and the moon remaining together is well known.  Thus vimarsa is in the nature of fire and moon. 

Mahatripura sundari who is in both fire and moon and is inseparable from Kamesvara is the collectivity of the bindus and is thus Kama-kala.  When white siva is in red shakti, when Paraa is being pierced by Sambhu, the state is Para-tattva.  When red Siva is in white Sakthi, then the state is indicates Sacchidananda.

Thus, Kama is siva, the prakasha, and kala is sakthi, the fire and the moon.  Together they produce the siva sakti aikhya, kama-kala, the Mahatripurasundari.  Thus, she is the object of worship.

It is said that the upper bindu is her face, the other two are her breasts and the  Kala which is half of Hakara is her yoni.  This is the form that is meditated upon.

சிதசோணபிந்து யுகளம் விவிக்த சிவசக்தி ஸங்குசத்ப்ரஸரம்

வாக்கர்த ஸ்ருஷ்டி ஹேது: பரஸ்பர அனுப்ரவிஷ்ட விஸ்பஷ்டம்

பிந்து: அஹங்காராத்மா ரவிரேதன் மிதுன சமரச ஆகார:

காம:கமனீயதயா கலா ச தஹனேந்துவிக்ரஹௌ பிந்து

“வெள்ளை மற்றும் சிவப்பு பிந்துக்களின் ஐக்கியம் சிவசக்திகளின் ரகசிய ஐக்கியம், அவற்றின் பரஸ்பர அனுபவத்தின் விரிவும் சுருக்கமும்.  அவை உலகில் சொல்லாகவும் பொருளாகவும் ஒன்றில் ஒன்று கலந்தும் பிரிந்தும் இருக்கின்றன.”

வெள்ளை நிறத்தில் குறிக்கப்படும் பிந்து சிவம், சிவப்பு சக்தி.  அவை காம-காமேஸ்வரி, திவ்ய தம்பதிகள் எனப்படுகின்றனர்.  அவர்கள் பரஸ்பர உதவியுடன் ஒருவருள் ஒருவர் புகுகின்றனர்.  இந்த ஐக்கியம் பிரபஞ்சமாக வெளிப்படுகிறது.  இவ்வாறு பிரபஞ்சம் இந்த ஐக்கியத்தின் விளைவே.  விமர்ச சக்தி பிரகாச பிந்துவில் புகும்போது தோன்றும் மிஸ்ரபிந்து பிரபஞ்சமாக செயல்படத் தயாராக இருக்கிறது.  இதிலிருந்து வெளிப்படும் நாத சக்தி எல்லா தத்துவங்களையும் தன்னுள் கொண்டிருக்கிறது. அதிலிருந்து வெளிப்படும் பிந்து உருவுகளைக் கொண்டுள்ளது.  இவ்வாறு பிரகாச விமர்சங்கள் அஹம் என்பதன் உடலாக இருக்கின்றன. 

சூரியன் என்பது மிஸ்ர பிந்து.  சிவம் காம எனப்படுகிறது. கலா என்பது விமர்ச சக்தி,  அவள் அக்னி, சந்திரன் என்பவையாக இருக்கிறாள்.  இந்த சூரியன் அக்னியுடன் சேர்ந்து பகலிலும் அக்னி சூரியனுடன் சேர்ந்து இரவிலும் இருக்கிறது.  இவ்வாறு சூரியனும் சந்திரனும் சேர்வதும் நமக்கு அமாவாசையைப் பார்க்கும்போது தெரிகிறது. 

வெள்ளை நிற பிந்துவான சிவம் சிவப்பு நிற சக்தியுடன் சேரும்போது பரா சம்புவால் புகப்பட்டு பரதத்துவமாகிறது.  சிவப்பு நிற சிவம் வெள்ளை நிற சக்தி பிந்துவுடன் சேரும்போது ஏற்படும் நிலையே சச்சிதானந்த நிலை.

இவ்வாறு மகாதிரிபுரசுந்தரியே அக்னியும் சந்திரனாகவும் காமேச்வரனுடன் எப்போதும் பிரியாதவளாக எல்லா பிந்துக்களின் சேர்க்கையாக, காமகலாவாக இருக்கிறாள்.  அவளேயே வழிபட வேண்டும்.  அவளது முகம் சூரியன், அக்னியும் சந்திரனும் அவளது ஸ்தனங்கள், ஹ என்ற எழுத்தின் பாதியான கலை அவளது யோனி.  இவ்வாறு அவள் அஹம் என்பதன் உடலாக இருக்கிறாள்.

5. Siva sakti aikhyam produces ahakara and bhuvana mandalam

Verse 5

Cittamaya ahamkara:suvyakta aahaarna samarasa aakaara:

Sivasaktimithuna pinda: kabaleekruta bhuvana mandala jayathi.

“The cittham is the embodiment of I ness which is produced due to the union of the letters a and ha each making the other manifest and has equal degree of desire to be united. The union of the Siva and Sakthi contain within it the realm of the universe.”

Commentary:

The cittham mentioned in the previous verse as the substratum on which the siva sakthi union is reflected as mahabindu is explained here as I ness or ahamakara.  It is thus the union of the letters A and Ha thus including all the letters in between.  The degree of desire for the union is equal between them so it is not led by Siva or Sakti.  The outcome of this union is the bhuvana mandala or the realm of the universe that contains all the 36 principles.

Thus, the universe is the outcome of union of existence and awareness, sat and chith, Prakasha and vimarsa, inaction and action, the sound (sabdha) and its meaning (artha). 

சித்தமய அஹங்கார: சுவ்யக்த ஆஹார்ண சமரச ஆகார:

சிவசக்தி மிதுனபிண்ட: கபளீக்ருத புவன மண்டலோ ஜயதி

சித்தம் எனப்படும் அஹங்காரம், ஒன்றை மற்றொன்று வெளிப்படச் செய்யும், ஐக்கியமடைய சமமான இச்சையை உடையதான அ மற்றும் ஹ என்னும் எழுத்துக்களின் ஐக்கியத்தால் தோன்றுகிறது.  சிவசக்தி ஐக்கியம் தன்னுள் புவன மண்டலத்தைக் கொண்டிருக்கிறது. 

முந்தைய பாடலில் புண்யானந்தர் சித்தம் எனப்படும் சுவரில் சிவ சக்தி ஐக்கியம் மகாபிந்துவாக பிரதிபலிக்கிறது என்றார்.  இப்பாடலில் அந்த சித்தம் என்பது தன்னுணர்வு அல்லது அகம்காரம் என்கிறார்.  இந்த உணர்வு அ மற்றும் ஹ என்னும் எழுத்துக்களின் ஐக்கியத்தால் தோன்றுகிறது.  இந்த எழுத்துக்கள் ஒன்றை ஒன்று வெளிப்படச் செய்கின்றது.  ஐக்கியத்தில் இரண்டுக்கும் ஒரே அளவு இச்சை உள்ளது.  இவ்வாறு அகம்காரம் எல்லா எழுத்துக்களையும் அவை குறிக்கும் தத்துவங்களையும் உள்ளடக்கியதாக இருக்கிறது.  இந்த சிவ சக்தி ஐக்கியம் தன்னுள் புவன மண்டலத்தைத் தோற்றுவிக்கிறது.  புவன மண்டலம் என்பது 36  தத்துவங்களை உள்ளடக்கியது. 

இவ்வாறு சிவசக்தி ஐக்கியம் என்பது, சத் சித்தின் ஐக்கியம், பிராகாசம்-விமர்சம், அகாரம் ஹகாரம் ஆகியவற்றின் ஐக்கியம், சொல்லும் அதன் பொருள் அடையும் ஐக்கியம்.  செயலின்மையும் செயல்பாடும் அடையும் ஐக்கியம்.  இந்த ஐக்கியத்தை சிவனோ சக்தியோ நடத்துவதில்லை, இதில் இருவருக்கும் உள்ள இச்சை சமரசம் அல்லது ஒரே அளவாக உள்ளது.

4. On the wall of chitta the mahabindhu is reflected

Verse 4

Parasiva ravikaranikare pratiphalati vimarsa darpane visade

Prati rucirucire kudye cittamaye nivisate mahabhindu:

“The mass of rays of the Sun, Parasiva is reflected in the pure Vimarsa mirror (Shakti) the Mahabindu appears on the citta-wall illuminated by the reflected rays.”

Commentary:

Parasiva is the Sun, the source, the Prakasha.  His pure rays is the vimarsa mirror.  The object that occurs in the mirror is reflection (prati phalana) so it is the svarupa of siva.  The chittam is compared to a wall (kudya) on which the reflected image appears as a spot (bindu). 

This verse gives the feeling that the chittam is different from the mirror and the sun.  This issue is resolved when cittham is defined in the next verse, that is it not different from the Being.

பரசிவ ரவிகரணிகரே ப்ரதிபலதி விமர்ச தர்பணே

ப்ரதி ருசிருசிரே குட்யே சித்தமயே நிவிசதி மகாபிந்து:

“பரசிவா என்னும் சூரிய கிரணங்கள் தூய விமர்சம் என்னும் கண்ணாடியில் பிரதிபலிக்கின்றன.  அந்த கதிர்கள் சித்தம் என்னும் சுவற்றில் மகாபிந்துவாகத் தோன்றுகிறது.”

பரசிவா என்பது பிரகாசம், சூரியன்.  அவரது தூய கதிர்களே விமர்சம் என்னும் கண்ணாடி.  அது சக்தி ஏனெனில் அது பிரதிபலிப்பது என்ற செயலைச் செய்கிறது.  அவ்வாறு பிரதிபலிப்பது சிவனின் ஸ்வரூபம்தான்.  சித்தம் என்பது ஒரு சுவராகக் கூறப்படுகிறது.  அதில் பிரதிபலிக்கப்படுவது மகாபிந்து, சிவஸ்வரூபம்.

சித்தம் என்பது கண்ணாடி, சூரியன் ஆகியவற்றிலிருந்து வேறுபட்டது என்ற கருத்தை இப்பாடல் அளிப்பதைப் போலத் தோன்றுகிறது.  அந்த சித்தம் என்பது என்ன என்று அடுத்த பாடல்ஞா கூறுகிறது. 

3. She is the seed and the sprout

Verse 3

Sphuta sivasakthi samaagama bija ankura roopini paraasakthi:

Anutara roopa anuthara vimarsa lipilaksya vigrahaa bhaati.

Commentary: 

“She is the supreme (paraa) shakti.  She is the manifested union (sphuta) of Siva and Sakthi and is therefore both, the seed and the sprout.  Her form is very subtle (anutara roopam). She is known (lakshya) by the union of the letter before which there is no other letter (anutara lipi) and the last letter (vimarsa lipi).” 

If Shakti is vimarsa or awareness then how can she be the Brahman who recognizes himself?  This verse explains it.

She is the supreme (paraa) and is thus Tripurasundari.  By saying that she is both, the seed and the sprout, Punyananda tells us that she is both the siva principle and the sakthi principle.  From the seed emerges the sprout and from the sprout the seed. The expression that she is the union of Siva and Sakthi conveys the idea that she is both jnana sakthi and kriya sakthi. The world is created by these two saktis.  Her form is subtle (anuttara rupa).  Anuttara lipi refers to the letter A, the vimarsa lipi to the letter Ha.  Thus Devi becomes known by the union of A and Ha, or Aham. She is the embodiment of all the 51 letters.

ஸ்புட சிவசக்தி சமாகம பீஜஅங்குர ரூபிணி பராசக்தி:

அனுத்தர ரூப அனுத்தர விமர்ச லிபி லக்ஷ்ய விக்ரஹ பாதி.

விளக்கம்:

“அவளே பரா சக்தி. அவள் சிவசக்தி ஐக்கியத்தால் (ஸ்புட) வெளிப்படுவதால் அவளே பீஜமாகவும், முளையாகவும் இருக்கிறாள்.  அவளது ரூபம் மிகவும் சூட்சுமமானது (அனுத்தர ரூபம்), எந்த எழுத்துக்கு முன் வேறு எழுத்து இல்லையோ அதுவும் விமர்ச்ச லிபியும் இணைவதால் உணரப்படுகிறது.”

சக்தி தான் என்னும் உணர்வு என்றால் அந்த உணர்வை அனுபவிக்கும் பிரம்மமாக அவள் எவ்வாறு இருக்கமுடியும்? இதற்கு இப்பாடல் பதில் கூறுகிறது.

அவளைப் பராசக்தி என்பதன் மூலம் அவள் த்ரிபுரசுந்தரி என்று புண்யானந்தர் குறிப்பிடுகிறார்.  அவளே பீஜமும் முளையும் என்பதன் மூலம் அவளே சிவதத்துவமாகவும் சக்தி தத்துவமாகவும் இருக்கிறாள் என்றும் அவர் கூறுகிறார். விதையிலிருந்து முளை தோன்றுகிறது, முளையிலிருந்து விதை தோன்றுகிறது.  அவள் சிவ சக்தி தத்துவங்கள் என்பதால் அவளே ஞான சக்தியாகவும் கிரியா சக்தியாகவும் இருக்கிறாள் என்பது காட்டப்படுகிறது.  உலகம் இந்த இரண்டு சக்திகளின் ஐக்கியத்தால் தோன்றுகிறது.  அவளது உருவம் சூட்சுமமானது (அநுத்தர ரூபம்) அனுத்தர லிபி என்பது அ என்னும் எழுத்து, விமர்ச லிபி என்பது ஹ என்னும் எழுத்து.  இவ்வாறு அகம் என்ற சொல்லால் அவளது உருவம் அறியப்படுகிறது.  இவ்வாறு அவள் சமஸ்கிருதத்தின் முதலெழுத்தான அ முதல் ஹ வரை உள்ள 51  எழுத்துக்களை உள்ளடக்கியவளாக, அவை குறிக்கும் தத்துவங்களைக் கொண்டவளாக இருக்கிறாள்.