Kamakala vilasam- Introduction

Introduction

Kamakala vilasam is an authoritative text on SriVidya, composed by Punyanandanatha.  It was first published by Kashmir Government in 1918.  Sir John Woodroffe published a commentary by Sri Natanananda natha in 1921. 

The word, Kamakala vilasam means spreading or emanation of the union of Siva and Sakti. God, the ultimate reality, that could be best described in neuter gender is ascribed a father-mother relationship, the non-active aspect being the father and the dynamic aspect being the mother, while explaining the emergence of the universe. Thus, Kamakala vilasa is the evolution of the supreme triangle, the Siva and Sakthi. 

When a person stands in front of a mirror he does not undergo any change but a new person appears in the mirror.  That reflected person is not different from the original but is not identical with him also.  While the image is an appearance the person is a true being.  The unchanging absolute reality, in the beginning, “desired” to become ever-changing. This initial desire or impulse is responsible for the creation of the world.  This is the kama which expanded (vilasam) into the universe. As a first step in this process the “I” became “this”.  The universe is the outcome of the union of the I and this aspects of the Supreme being. Thus, kamakala vilasam represent the expansion of the changeless consciousness or cit and the ever changing power or cit sakthi and maya shakti into the visible universe.  This evolution is presented by a sound symbol, the matra, and a form symbol, the yantra.

Word or sound symbol is used to express a concept.  When we say car the sound symbol produces a concept.  The actual letters, car, has nothing to do with the concept and when the letters are written on a paper, as car, they have nothing to do with the sound produced by the word car.  Similarly, when the concept, God, is to be expressed, a specific sound symbol is given to it. This sound symbol is the mantra.  When the mantra is written on a paper or a metal plate it is the form symbol of the concept, God.  The form symbol is called the yantra.  It is said that the devata is the life principle, the mantra its subtle body and the yantra its gross body.  The anthropomorphic image of the deity used for worship in temples and houses is the grosser body or form symbol of the deity, than the yantra.  From this we understand that the sound form of the deity creates the exact image of the deity and any changes in the sound brings about a corresponding change in the concept of the deity.  Hence, caution must be exercised while creating the sound symbol and the form symbol as in some situations it may even do great harm to the creator.

In Kamakala vilasam the deity worshiped is Lalitha or Tripurasundari.  Her mantra is the 15 lettered pancha dasakshari and her yantra is the Sricakra.  Readers are hereby warned that the details given in this blog are to be taken only as a reference.  The method of worship should be learned only through an initiation from a guru who has had siddhi of the method.  

காமகலா விலாசம் என்பது ஸ்ரீவித்யா சம்பிரதாயத்தின் ஒரு முக்கியமான நூல்.  இதை இயற்றியவர் புண்யானந்தநாதர் என்பவர்.  இந்த நூல் முதலில் 1918 ஆம் வருடம் காஷ்மீர அரசால் வெளியிடப்பட்டது.  1921 ல் சர் ஜான் உட்ராப் என்பவர் ஸ்ரீ நடனானந்த நாதர் என்பவரது விளக்கவுரையைப் பதிப்பித்தார்.

காமகலா விலாசம் என்ற நூல் சிவசக்திகளின் ஐக்கியத்தால் பிரபஞ்சம் வெளிப்படுவதை விளக்குகிறது.  பால்வித்தியாசங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட பரம்பொருளை சிருஷ்டியை விளக்கும் சமயத்தில் ஆண்-பெண் அல்லது தந்தை-தாய் என்று குறிப்பிடுவது வழக்கம்.  இதில் தந்தை எனப்படுவது செயலற்ற நிலை, தாய் என்பது செயல்பாடு நிலை. 

கண்ணாடியின் முன் ஒருவர் நிற்கும்போது அங்கு ஒரு உருவம் தோன்றுகிறது.  இதற்காக அந்த மனிதர் எவ்வித மாற்றத்தையும் அடைவதில்லை.  அதேபோல் கண்ணாடியில் தோன்றும் உருவம் அந்த உண்மையான மனிதரின் உருவம்தான் ஆனால் அது அவர் அல்ல.  ஆதியில் உருவமற்று மாற்றமற்று இருந்த பரம்பொருள் பலவாக ஆவேன் என்று விரும்பியது.  இந்த விருப்பம் அல்லது இச்சை காமம் எனப்படுகிறது.  இந்த காமம் வெளிப்பட்டபோது ஏற்பட்ட முதல் படி “நான்” “அது” என்ற இருமை நிலைகள்.  இவ்வாறு மாற்றமற்ற உணர்வு, சித் என்பது எப்போதும் மாறிக்கொண்டே இருப்பதான சக்தியாகியது (சித் சக்தி மற்றும் மாயா சக்தி).  இவ்வாறு வெளிப்பட்ட இறைமை என்ற கருத்தை ஒரு உருவ வடிவமாகவோ சப்த வடிவமாகவோ குறிக்கலாம்.  உருவ வடிவம் யந்த்ரம் என்றும் சப்த வடிவம் மந்திரம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன.

ஒரு சப்தக் குறியீட்டாலோ ஒரு உருவக் குறியீட்டாலோ குறிப்பிடப்படும் ஒரு கருத்து அந்த குறிகளிலிருந்து வேறுபட்டது.  உதாரணமாக நாம் பூ என்ற சொல்லைக் கூறினால் அதனால் ஒரு கருத்து குறிக்கப்படுகிறது. பூ என்ற சத்தம் அந்தப் பொருளல்ல.  அதே போல் பூ என்று ஒரு தாளில் எழுதினோமானால் அந்த எழுத்துக்கள் அந்தப் பூ அல்ல, அந்த சப்தம் அல்ல.  ஒரு குறிமட்டுமே.  இவ்வாறே ஒரு தேவதையைக் குறிக்கும் ஒரு மந்திரமும் யந்த்ரமும் ஒரு கருத்தைக் குறிக்கின்றன.  அவையே அந்த தேவதையல்ல.  ஆனால் அந்த சப்தத்திலோ உருவத்திலோ ஒரு மாற்றம் ஏற்பட்டால் அவை குறிக்கும் தேவதை என்ற கருத்தும் மாறிவிடுகிறது.  சில சமயம் அது விபரீத விளைவுகளையும் தோற்றுவிக்கிறது.  அதனால் இங்கு குறிப்பிடப்படும் வழிபாடு முறைகளை ஒருவர் ஒரு சித்திபெற்ற குருவிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டே முயல வேண்டும்.

காமகலா விலாசம் குறிப்பிடும் தேவதை லலிதா அல்லது திரிபுர சுந்தரி.  அவளது மந்திரம் பதினைந்து எழுத்துக்களைக் கொண்ட பஞ்சதசி மந்திரம். அவளது யந்த்ரம் ஸ்ரீ சக்கரம்.  இவற்றைப் பற்றிய விவரங்களை மேலும் பார்க்கலாம்.