35. Time and lives

Verse 35

Kramanam padavikshepa: kramodayastena kathyate dvedhaa

Aavaranam gurupankthir dvayamidam ambaa padaambuja prasara:

“the movement is either step by step in a defined direction (pada vikshepam) or gradual expansion in all directions (kramodayam) and is therefore said to be of two kinds, the saktis who surround her and the line of gurus.  These two are the movements of the lotus feet of the mother.”

Commentary:

This verse talks about the group of Saktis who surround Maha Tripurasundari and the guru mandalam.

Kramanam means walking.  This is of the two types, pada vikshepam or kramodayam.  Pada vikshepam indicates Devi’s power to create countless sakthi who are her rays. 

Bhairava Yamala says “In the bindu united with Sadasiva, Maheswari creates, maintains and withdraws the worlds and is beyond the tattva.  She is light and transcendent.  From her body emanate counless rays. Out of these 360 spread in the brahmanda as moon, sun and fire. Fire has 108, sun 116 and moon 136 rays.  These illuminate the macrocosm and the microcosm.  The sun illuminates the day, the moon the night and the fire the twilight.  Thus is time divided and these three are time (kaalaatmika traya).  360 days make a year and Mahadeva who is Prajapati is the year (Hayanaatma) (Taitiriya Brahmana 1.6.2).

Kramodaya means going forth of Devi as guru-mandalam consisting of Divya, Siddha and Maanava groups whose number is endless.  They are illuminated by her light.

க்ரமணம் பதவிக்சேப: க்ரமோதயஸ்தேன கத்யதே த்வேதா

ஆவரணம் குரு பங்க்திர் த்வயமிதம் அம்பா பதாம்புஜ ப்ரசர:

“அசைவு, ஒவ்வொரு அடியாகவோ (பத விக்ஷேபம்) எல்லா திசைகளிலும் ஒன்றுபோலவோ (க்ரமோதயம்) நடைபெறுவதால் அவை தேவியைச் சூழ்ந்துள்ள சக்திகள் மற்றும் குருமண்டலம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.  இவையிரண்டும் தேவியின் தாமரைப் பாதங்களின் நடையே.”

விளக்கவுரை:

இப்பாடல், மகாத்ரிபுர சுந்தரியைச் சூழ்ந்துள்ள சக்திகளையும் குரு மண்டலத்தையும் விளக்குகிறது.

க்ரமணம் என்றால் நடை என்று பொருள்.  இந்த நடை அடியடியாகவோ (பத விக்ஷேபம்) எல்லா திசைகளிலும் ஒரே அளவில் ஏற்படும் விரிவாகவோ(க்ரமோதயம்) நடைபெறுகிறது. எண்ணற்ற சக்திகளைப் படைக்கக்கூடிய தேவியின் திறத்தை பத விக்ஷேபம் குறிக்கிறது. பைரவ யாமளம் கீழ்க்கண்டவாறு குறிப்பிடுகிறது.

“பிந்துவில் சதாசிவனுடன் கலந்திருக்கும் மகேஸ்வரி உலகைப் படைத்து, காத்து, தன்னுள் லயிக்கச் செய்கிறாள். அவள் தத்துவங்களைக் கடந்தவள். அவளே ஒளி, அவளே அனைத்தையும் கடந்தவள். அவளது உடலிலிருந்து எண்ணற்ற ஒளிக்கற்றைகள் வெளிப்படுகின்றன. அவற்றில் 360 பிரம்மாண்டம் எனப்படும் இந்தப் பிரம்மாண்டத்தை ஒளியூட்டுகின்றன.  அவையே சந்திரன், சூரியன், அக்னி என்று அழைக்கப்படுகின்றன.  அவை அண்டத்தையும் பிண்டத்தையும் ஒளியூட்டுகின்றன.  அவற்றில் அக்னி 108 கதிர்களையும் சூரியன் 116 கதிர்களையும் சந்திரன் 136 கதிர்களையும் கொண்டுள்ளன. சூரியன் பகலையும் சந்திரன் இரவையும் அக்னி சந்தியா காலத்தையும் ஒளியூட்டி காலமாக இருக்கின்றன. 

360 நாட்கள் ஒரு வருடமாகவும் மகாதேவனான பசுபதி வருடமாகவும் இருக்கிறார் (தைத்திரிய ஆரண்யகம் 1.6.2).

க்ரமோதயம் என்றால் திவ்யர்கள், சித்தர்கள், மானவர்கள் என்று எண்ணற்றவர்களைக் கொண்ட குரு மண்டலமாக தேவி வெளிப்படுவது.  அவர்கள் அனைவரும் அவளது ஒளியே.