2. She is the mirror

Verse 2

Saa jayati saktiraadyaa nijasukhamaya nirupamaakaaraa

Bhaavi caraacara bheejam sivaroopa vimarsa nirmalaa darsa:

Commentary:

“She is the Supreme Sakthi who excels all and who, by nature, is eternal, limitless bliss, is the seed or cause of all the moving and motionless.  She is the pure mirror in which Siva experiences himself.”

By calling her the Supreme Sakthi Sri Punyanandha tells us he is referring to Maha Tripura Sundari. Her natural state is nija sukham or natural bliss at all times.  She is incomparable, such is her nature (aakaara).

Bhaavi- that which is about to come and will come.  Caracara- mobile and immobile. Beejam- seed.

Sakthi is the mirror that reflects Siva.  If there is no mirror there is no reflection.  If there is no object the mirror does not reflect anything.  Thus, both, Siva the object and the mirror, Sakthi, are required for the universe to emerge.

சா ஜயதி சக்திராத்யா நிஜசுகமயநிருபமாகாரா

பாவிச் சராசார பீஜம் சிவரூபவிமர்சநிர்மலாதர்ச: (2)

“அவளே ஒப்புயர்வற்ற உச்ச சக்தி, இயற்கையாக அவளது தன்மை நித்திய அளவற்ற ஆனந்தம்.  அவளே அசைவன அசையாதன ஆகியவற்றின் விதை.  அவளே சிவன் தன்னை அறிந்துகொள்ளும் தூய கண்ணாடி”.

அவளை உச்ச சக்தி என்று அழைப்பதன் மூலம் ஸ்ரீ புண்யனந்தர் தான் மகா த்ரிபுர சுந்தரியைக் குறிக்கிறோம் என்றும் உணர்த்துகிறார்.  அவளது இயற்கைத் தன்மை நிஜ சுகம்.  அவள் இனி வரப்போவனவற்றிற்கு விதை. 

சக்தி கண்ணாடியாக இருக்க சிவன் அவள் மூலம் தன்னை உணர்கிறார்.  கண்ணாடியில்லாவிட்டால் எதிரில் இருக்கும் பொருள் பிரதிபலிப்பதில்லை.  அதேபோல் ஒரு பொருள் இல்லாவிட்டால் கண்ணாடியால் எதையும் காட்டமுடியாது.  இவ்வாறு சக்தி (கண்ணாடி), சிவன் (பிரதிபலிக்கப்படும் பொருள்) இருவருமே பிரபஞ்சம் தோன்ற அவசியம் தேவை.  இவ்வாறு ஸ்ரீ புண்யானந்தர் உலகைப் படைப்பது சக்தி மட்டுமே என்ற எண்ணத்தைத் தவறென்று காட்டுகிறார்.